Ψυχραιμία παιδιά, δεν είναι κατ’ ανάγκη επικίνδυνοι οι τετράγωνοι άνθρωποι.
Οι περισσότεροι κινούνται σαν διακριτικά μυγάκια βραδινής λάμπας, ένα σκουρόχρωμο απαλό σύννεφο από σκιά, που σπανίως αντιλαμβάνεσαι, πριν αποφασίσεις να ξεσκονίσεις το λαμπατέρ. Όταν τους σβήσεις το φως, πέφτουν υπάκουα για ύπνο, ήσυχα, χωρίς να στριφογυρίζουν τα βράδια αλλάζοντας πλευρό, κι αποστρέφονται τα ανατρεπτικά όνειρα ή τους απρόβλεπτους εφιάλτες. Με τον πρώτο ήχο του πρωινού εγερτηρίου ξυπνάνε αδιαμαρτύρητα, χωρίς γκρίνιες κι αντιρρήσεις. Πάντα στην ώρα τους, στη δουλειά, στα ραντεβού, στα εκπτωτικά brands των καταστημάτων. Τρώνε στις 02:06:34 μ.μ. ακριβώς, αλλά δεν είμαι σίγουρη αν χωνεύουν.
Ούτε το τι τους εμποδίζει στη χώνεψη γνωρίζω. Η μέρα πέρασε τόσο τακτοποιημένη και πειθήνια, τόσο τρυφερά ανιαρή… γιατί λοιπόν η ανάγκη για Malox;
Τα απογεύματα ανταλλάσσουν μεταξύ τους τηλεφωνήματα διαρκείας ή ενίοτε επισκέπτονται αλλήλοις κουβαλώντας γλυκά και δώρα αβροφροσύνης –ας μου επιτραπεί μια αυτοσχέδια παροιμία της στιγμής: ‘Όπου βλέπεις πολλά δώρα, βλέπε και πολλά κενά’. Κλείνει η παρένθεση.
Λένε πάντα ‘ναι’ σε όσους θεωρούν ισχυρούς, ‘όχι’ σε όσους θεωρούν αδύναμους, και ‘θα δούμε’, όποτε δεν έχουν το θράσος να αρνηθούν ή το σθένος να συναινέσουν.
Από τη Ζωή κρατάνε απόσταση ασφαλείας, για να παραμείνουν ασφαλείς. Απέναντι στον Θάνατο κρατάνε την αναπνοή τους, για να παραμείνουν μη ανιχνεύσιμοι.
Κι όσο για το τετράγωνο σχήμα…. τους ταιριάζει και τους ευνοεί! Δημιουργεί έναν αυστηρά καθορισμένο όγκο, εντυπωσιάζει με την αξιοθαύμαστη ομοιομορφία του, έχει ευστάθεια, χωράει σχεδόν παντού, ενδείκνυται για ταξινόμηση και αποθήκευση και συνιστάται ανεπιφύλακτα για εύθραυστα!
Προφανές συμπέρασμα:
Οι τετράγωνοι άνθρωποι επάξια κρίνονται κατάλληλοι για αποθήκες πολυτελείας, εκεί όπου -εύσχημα και καλοσχεδιασμένα- η ομοιομορφία, η ακινησία κι η σιωπή εμμέσως πλην σαφώς επιβάλλονται! Εκεί που δεν υπάρχει η ζεστασιά της ανθρώπινης ανάσας, της ανθρώπινης παρόρμησης, του ανθρώπινου λάθους, της ανθρώπινης βοήθειας, απώλειας, κραυγής, εκεί που η εμμονή γίνεται αυτοσκοπός και το ‘Δέρας της Υπάρξεως’ -κατά πως λέει ο ποιητής- σκορπίζεται κι εξαϋλώνεται χωρίς καν να έχει υπάρξει.
Τόση συσσωρευμένη ειρωνεία στην καλοστημένη αποθήκη… Τόσα κουτιά τέλεια κατασκευασμένα, άψογα τοποθετημένα… Και όλα άδεια!
Photo by Rodney Smith
©T’ ∃⊥ A T∃XT