Με καφέ ελληνικό
Είμαστε όλοι μας πατριώτες. Αναντίρρητα. Είναι άλλωστε τόσο εύκολο να είναι κανείς πατριώτης, που θα ήταν μεγάλο σφάλμα να μην το δήλωνε με κάθε ευκαιρία.
Ενενηνταδύο ματωμένων χρόνων
Σ’ αυτόν τον τόπο δε φυσούσε ποτέ. Τουλάχιστον έτσι φαινόταν στον Πέτρο. Δε φυσούσε, ακόμα κι αν τα δέντρα λύγιζαν κι η θάλασσα άφριζε μανιασμένη.
Από τότε ως τώρα…
Δεν υπάρχει μια Ελλάδα σήμερα (όπως και χθες και προχθές) αλλά δέκα εκατομμύρια περίπου. Δηλαδή όσοι είναι οι Έλληνες. Ο κάθε Έλληνας είναι μια διαφορετική
Ουκρανία π.χ.
Τροία, 12ος αιώνας π.Χ Έτσι της είπε κι άπλωσε τα χέρια στο παιδί του, μα πίσω γέρνει το παιδί στον κόρφο της βυζάχτρας με τις
Η αιώνια Σπάρτη
Σε πλάθουν θεϊκή, ανθρώπινη και σε αφήνουν κάπου εκεί, ανάμεσα στο έλεος «Θεών τε και ανθρώπων» Μα εσύ, γυναίκα θεϊκή, Ελένη του Έρωτα, ανέγγιχτη, στην
Αορίστου χρόνου
Είμαστε σαν αυτούς τους βατράχους που μέσα στη σκυθρωπή νύχτα των βάλτων καλούν ο ένας τον άλλον χωρίς να βλέπονται, λυγίζοντας με την ερωτική τους
Big Fat Ego
Οι Angori ζουν στο Βαρανάσι της Βόρειας Ινδίας, κοντά στον ποταμό Γάγγη. Αυτό είναι γεγονός, τα υπόλοιπα, όπως τα πάρει κανείς… Το όνομά τους σημαίνει
Το πρόβλημα
Γιατί αναπολόγητους μας αφήνει στων ζωντανών τις πλάτες, ο θάνατος Θανάσης Κωσταβάρας