Κάποιοι λένε πως ο κόσμος θα τελειώσει στη φωτιά,
κάποιοι λένε στον πάγο.
Απ’ όσο έχω γευτεί την επιθυμία,
συντάσσομαι μ’ αυτούς που υποστηρίζουν τη φωτιά.
Αλλά αν έπρεπε να πεθάνω δυο φορές,
πιστεύω ότι ξέρω αρκετά το μίσος
για να πω πως, για την καταστροφή,
είναι έξοχος κι ο πάγος
κι επαρκής.
Robert Lee Frost /Fire and Ice/
.
.
Άσε τον ποιητή να λέει τα δικά του.
Ποιητής είναι, θα γράψει και την υπερβολή, θα παίξει και με τη μυαλό του, θα τεντώσει και την φαντασία του, θα κάνει και την ‘ποιητική αδεία’ δυσοίωνη μαντεψιά για το μέλλον της ανθρωπότητας, που περπατάει σε τεντωμένο σκοινί.
Εσένα, το χάος κάτω από το τεντωμένο σκοινί δεν σε αφορά.
Εσύ είσαι στην από δω κι από κει πλευρά, που το κάθε τι είναι ακόμα στη θέση του, ανέπαφο, προστατευμένο κι ανεπηρέαστο από κακόβουλους στίχους.
Ο κόσμος σου άλλωστε δεν είχε ποτέ άλλα όρια πέρα από σένα, απ’ τα πόδια σου ξεκινούσε και στο κεφάλι σου κατέληγε.
Τίποτα δεξιά, τίποτα αριστερά, τίποτα πάνω ή κάτω.
Τίποτα έξω από σένα δεν είχε όνομα ή μέτρο, τίποτα μέσα σε σένα δεν είχε Θεό.
Εσύ ο κόκκος, εσύ και το κουκούλι….
Photo by John Reed
©T’ ∃⊥ A T∃XT