Ταξίδεψα χωρίς ποτέ να μάθω αν άξιζαν
τα άνευ επιστροφής, οι ξεχασμένες αποσκευές
και οι σκισμένοι χάρτες…
Παγίδεψα τους προορισμούς πίσω από κρύπτες
άπλωσα τις θάλασσες
έφτασα στο κάπου που πρόδωσα
με χρόνο και υπομονή.
Πέταξα υπέρβαρα και μεγαλόσχημα
προσχήματα και φτήνιες.
Στην ακτή που στάθηκα έκαψα
το φυλαχτό της ορμής
και της οργής.
Έπρεπε να ζητήσω λήθη ή παραίσθηση;
Δεν έμαθα ποτέ…
Όπως ποτέ δε ρώτησα αν
όσα είχαν μείνει τελικά ήταν κλοπιμαία ή λάφυρα!…
Photo by Andre Kertesz
©T’ ∃⊥ A T∃XT