Μαρτυρία

[……] Ζω στη μητρική μου γη… τη Λέξη Rose Auslander “Μητρική γη” Δύο χρόνων περίπου έγραψα την πρώτη μου ιστορία, καλοκαίρι, πάνω στη ζεστή κι

Κανένας δεν μας πλάθει ξανά από χώμα και πηλό,
κανένας δεν ευλογεί τη σκόνη μας.

Είμαι σαν κάποιο βασιλιά σε μια σκοτεινή χώρα, πλούσιον, αλλά, χωρίς ισχύ, νέον, αλλά από τώρα γέρο, που τους παιδαγωγούς φεύγει, περιφρονεί,
και την ανία του να διώξει ματαιοπονεί
μ’ όσες μπαλάντες απαγγέλλει ο γελωτοποιός του.

Περνά από άνθρωπο σε άνθρωπο ο Φόβος
Δίχως να το αισθάνεται κανείς
Σαν το ρίγισμα της φυλλωσιάς
Που αγγίζει φύλλο το φύλλο

Γιατί αναπολόγητους μας αφήνει στων ζωντανών τις πλάτες, ο θάνατος Θανάσης Κωσταβάρας