Από τότε ως τώρα…
Δεν υπάρχει μια Ελλάδα σήμερα (όπως και χθες και προχθές) αλλά δέκα εκατομμύρια περίπου. Δηλαδή όσοι είναι οι Έλληνες. Ο κάθε Έλληνας είναι μια διαφορετική
Δημοπρασία
Και το Κοράκι ακίνητο στη προτομή όλο μένει, στης Αθηνάς τη προτομή απάνω από τη πόρτα και τ’ αγριωπά τα μάτια του σα του Διαβόλου
Οι σταγόνες της βροχής ‘κείνης της μέρας’…
Η κηδεία είχε ορισθεί για τις 4.00 μ.μ αλλά έμελλε να ξεκινήσει με μια ολόκληρη ώρα καθυστέρηση. Αιτία, η βροχή. Καλοκαιρινή μπόρα, απ΄αυτές που ανατρέπουν
Εσύ ο κόκκος, εσύ και το κουκούλι
Κάποιοι λένε πως ο κόσμος θα τελειώσει στη φωτιά, κάποιοι λένε στον πάγο. Απ’ όσο έχω γευτεί την επιθυμία, συντάσσομαι μ’ αυτούς που υποστηρίζουν τη
Ουκρανία π.χ.
Τροία, 12ος αιώνας π.Χ Έτσι της είπε κι άπλωσε τα χέρια στο παιδί του, μα πίσω γέρνει το παιδί στον κόρφο της βυζάχτρας με τις
Popcorn στο σινεμά
Εκείνοι οι θεατές χτες βράδυ, Τι φριχτή παράσταση θεέ μου Αργύρης Μαρνέρος /Στο θέατρο/ Είναι μια δύσκολη εποχή!… Είναι όμως και μια εποχή σαν ταινία
Στη μακάρια άπνοια των πραγμάτων
Υπάρχουν κι αυτοί… Άνθρωποι που διαβάζουν βιβλία μόνο για την εφήμερη επίδειξη κάποιου τυχαίου στοχασμού, κρατώντας στη μνήμη τους μόνο τον τίτλο και δυο τρεις