Από τότε ως τώρα…
Δεν υπάρχει μια Ελλάδα σήμερα (όπως και χθες και προχθές) αλλά δέκα εκατομμύρια περίπου. Δηλαδή όσοι είναι οι Έλληνες. Ο κάθε Έλληνας είναι μια διαφορετική
Οι σταγόνες της βροχής ‘κείνης της μέρας’…
Η κηδεία είχε ορισθεί για τις 4.00 μ.μ αλλά έμελλε να ξεκινήσει με μια ολόκληρη ώρα καθυστέρηση. Αιτία, η βροχή. Καλοκαιρινή μπόρα, απ΄αυτές που ανατρέπουν
Ουκρανία π.χ.
Τροία, 12ος αιώνας π.Χ Έτσι της είπε κι άπλωσε τα χέρια στο παιδί του, μα πίσω γέρνει το παιδί στον κόρφο της βυζάχτρας με τις
Ο κισσός
[……] Θ’ απευθυνθώ προς τον Ζαβίνα πρώτα,κι αν ο μωρός αυτός δεν μ’ εκιμήσει,θα πάγω στον αντίπαλό του, τον Γρυπό.Κι αν ο ηλίθιος κι αυτός
Popcorn στο σινεμά
Εκείνοι οι θεατές χτες βράδυ, Τι φριχτή παράσταση θεέ μου Αργύρης Μαρνέρος /Στο θέατρο/ Είναι μια δύσκολη εποχή!… Είναι όμως και μια εποχή σαν ταινία
Στη μακάρια άπνοια των πραγμάτων
Υπάρχουν κι αυτοί… Άνθρωποι που διαβάζουν βιβλία μόνο για την εφήμερη επίδειξη κάποιου τυχαίου στοχασμού, κρατώντας στη μνήμη τους μόνο τον τίτλο και δυο τρεις
Η πέτρα
Πολλά είχε αγαπήσει ο Σίσυφος. Στο τέλος αγαπούσε μόνο την πέτρα του. Ν. Δήμου Αγαπώ τους ανθρώπους, όπως αγαπώ όλα τα δυστυχισμένα πλάσματα της κοσμικής
Η αιώνια Σπάρτη
Σε πλάθουν θεϊκή, ανθρώπινη και σε αφήνουν κάπου εκεί, ανάμεσα στο έλεος «Θεών τε και ανθρώπων» Μα εσύ, γυναίκα θεϊκή, Ελένη του Έρωτα, ανέγγιχτη, στην
Αορίστου χρόνου
Είμαστε σαν αυτούς τους βατράχους που μέσα στη σκυθρωπή νύχτα των βάλτων καλούν ο ένας τον άλλον χωρίς να βλέπονται, λυγίζοντας με την ερωτική τους